Lista nieobecnych

dzien_zaduszny

Czasem brak jednej osoby sprawia, że świat zdaje się wyludniony – ta znana maksyma Alphonse’a de Lamartine trafnie oddaje refleksję, która nasuwa się, gdy odchodzi ktoś bliski, ważny dla nas, ważny dla otoczenia. Lista nieobecnych spisana począwszy od ubiegłorocznych Zaduszek jest bardzo długa. Gdyby tylko sięgnąć do nazwisk tych zmarłych w ubiegłym roku Polaków, których biogramy zamieszcza Wikipedia, byłoby prawie czterysta osób, a uwzględniając znane postaci ze świata, wielokrotnie więcej.

Dlatego lista nieobecnych, którą tu zamieszczam i osób, które wspominam i przywołuję, jest siłą rzeczy niepełna, a ich charakterystyka subiektywna. Aż nie chce się wierzyć, że są już po tamtej stronie. Niemalże słychać jeszcze brzmienie głosu, w pamięci jest uśmiech, wypowiedziane słowa…

Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią się im płaci…
Wisława Szymborska

Przypomnijmy więc tych, którzy jeszcze rok temu byli wśród nas. Chronologicznie, tak jak odchodzili.

Tomasz Tomczykiewicz

***ZDJĘCIE ARCHIWALNE*** Na zdjęciu archiwalnym z dnia 27.11.2012. Tomasz Tomczykiewicz. Poseł Platformy Obywatelskiej, były wiceminister gospodarki Tomasz Tomczykiewicz zmarł w szpitalu – poinformowała 29 listopada 2015 roku kierowniczka jego biura Marcela Banert. Szef śląskich struktur PO od wielu lat poważnie chorował. (mr) PAP/Rafał Guz ***Zdjęcie do depeszy PAP pt. Zmarł poseł PO, b. wiceminister gospodarki Tomasz Tomczykiewicz***

(2 marca 1961 roku – 28 listopada 2015 roku)

Polityk Platformy Obywatelskiej, poseł na Sejm IV, V, VI, VII i VIII kadencji, wcześniej samorządowiec, kierował śląskimi strukturami PO, a przez rok Klubem Parlamentarnym, w latach 2011 –2015 wiceminister gospodarki. Stawiał na młodych, dobry organizator.

Jan Kmita

KMITA1

(18 lutego 1922 roku – 10 grudnia 2015 roku)

Absolwent, profesor i rektor Politechniki Wrocławskiej w latach 1984–1990. Specjalizował się w budowie mostów, doktor honoris causa czterech uczelni. Potrafił nie tylko konstruować mosty, ale budować je między ludźmi.

O. Jan Góra

o-jan-gora

(8 lutego 1948 r. – 21 grudnia 2015 r.)

Dominikanin, charyzmatyczny duszpasterz akademicki, współorganizator VI Światowych Dni Młodzieży na Jasnej Górze, twórca i organizator dorocznych spotkań młodych na Polach Lednickich oraz animator ośrodków duszpasterskich na Jamnej i w Hermanicach. Twórca Domu Jana Pawła II nad Lednicą.  Zmarł podczas odprawiania Mszy św.

Roman Bartoszcze

bartoszcze

(9 grudnia 1946 r. – 31 grudnia 2015 r.)

Jeden z liderów „Solidarności Chłopskiej”, działacz NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”, poseł na Sejm X i I kadencji, pierwszy prezes odrodzonego PSL.

Bogusław Kaczyński

kaczynski

(2 maja 1942 r. – 21 stycznia 2016 r.)

Dziennikarz, publicysta i krytyk muzyczny, wybitny popularyzator muzyki, od 1970 roku komentator muzyczny radia i telewizji, zaliczony do grona dziesięciu największych osobowości telewizyjnych XX wieku.

Jerzy Tomaszewski ps. „Jur”

145387475411609475473

(20 stycznia 1924 r. – 26 stycznia 2016 r.)

Artysta fotografik,  znany jako twórca około 2000 zdjęć dokumentujących walki z Powstania Warszawskiego. Gdy wybuchła wojna jako 14-latek został łącznikiem przy dowództwie Obrony Przeciwlotniczej. Był fotoreporterem i korespondentem z ramienia Delegata Rządu na Kraj i Komendanta Głównego Armii Krajowej. Należał do Rady Honorowej Budowy Muzeum Powstania Warszawskiego.

Ryszard Bender

bender

(16 lutego 1932 r. – 24 lutego 2016 r.)

Historyk, profesor i wieloletni wykładowca KUL, polityk, poseł VII i IX kadencji, senator II, VI i VII kadencji. Współzałożyciel i wieloletni prezes KIK w Lublinie, w latach 80. członek Rady Naukowej Episkopatu Polski. Związany z Radiem Maryja, od 2006 roku wykładowca w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu.

Marian Kociniak

kociniak

(11 stycznia 1936 r. – 17 marca 2016 r.)

Aktor filmowy i teatralny, przez wiele lat związany z Teatrem Ateneum w Warszawie, największą popularność zdobył dzięki rolom komediowym, a zwłaszcza niezapomnianej kreacji Franka Dolasa w filmie „Jak rozpętałem II wojnę światową”.

Ks. Jan Kaczkowski

ks-kaczkowski

(19 lipca 1977 r. – 28 marca 2016 r.)

Ksiądz, bioetyk, założyciel, organizator i dyrektor Puckiego  Hospicjum pw. św. Ojca Pio. Mimo zmagania się z fizyczną słabością i śmiertelną chorobą, żył „na pełnej petardzie”, dając żywe świadectwo wiary.

Artur Górski

artur_gorski

(30 stycznia 1970 r. – 1 kwietnia 2016 r.)

Polityk, poseł na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji. Od 2002 r. członek Prawa i Sprawiedliwości. Wcześniej pracował też jako dziennikarz w PAP i jako redaktor naczelny w „Naszym Dzienniku”. Należał do Akcji Katolickiej. Zmarł po długiej walce z chorobą nowotworową.

Zyta Gilowska

zyta-gilowska

(7 lipca 1949 roku – 5 kwietnia 2016 roku)

Profesor nauk ekonomicznych, polityk najpierw Platformy Obywatelskiej, później Prawa i Sprawiedliwości, posłanka na Sejm IV i VI kadencji, minister finansów i wicepremier w rządach Kazimierza Marcinkiewicza i Jarosława Kaczyńskiego, w latach 2010–2013 członek Rady Polityki Pieniężnej. Zdecydowana, konsekwentna, błyskotliwa polemistka.

Abp Tadeusz Gocłowski

goclowski

(16 września 1931 r. – 3 maja 2016 r.)

Arcybiskup metropolita gdański w latach 1984–2008, w latach 80. należał do hierarchów najaktywniej wspierających ruch „Solidarności”, uczestniczył w organizowanych konspiracyjnych spotkaniach z Lechem Wałęsą i jego doradcami, brał udział w rozmowach w Magdalence.  Zaangażowany w działalność polityczną także po 1989 roku, był inicjatorem m.in. cyklu debat „Gdański Areopag”. Kawaler Orderu „Orła Białego”.

Janusz Tazbir

tazbir

(5 sierpnia 1927 r. – 3 maja 2016 r.)

Historyk, wybitny badacz dziejów kultury staropolskiej oraz ruchów religijnych w Polsce, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk oraz Polskiej Akademii Umiejętności. Wiceprezes PAN w latach 1999–2003

Maria Czubaszek

czubaszek

(9 sierpnia 1939 r. – 12 maja 2016 r.)

Pisarka, dziennikarka, satyryk, autorka tekstów piosenek, scenarzystka, felietonistka, komentatorka wydarzeń politycznych w programie „Szkło kontaktowe” i juror przeglądów kabaretowych. Wyrazista, lubiła szokować, dużo paliła, zapamiętano ją z papierosem w dłoni.

Maciej Dubois

adw-_maciej_dubois

(4 czerwca 1933 roku – 17 maja 2016 roku)

Adwokat, przez 18 lat dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, a w latach 1989–1992 wiceprezes Naczelnej Rady Adwokackiej, w okresie 1989–1990 sędzia Trybunału Stanu, obrońca w wielu procesach politycznych w czasach PRL.

Andrzej Urbański

andrzej-urbanski

(18 maja 1954 roku – 20 maja 2016 roku)

Polityk, dziennikarz i publicysta, poseł na sejm I kadencji, w latach 2005–2006 szef Kancelarii Prezydenta RP i były doradca prezydenta Lecha Kaczyńskiego, w latach 2007–2008 prezes zarządu Telewizji Polskiej. Zmarł po długiej walce z rakiem trzustki.

Janina Paradowska

janina-paradowska

(2 maja 1942 r. – 29 czerwca 2016 r.)

Znana polska dziennikarka, od 1991 roku publicystka tygodnika „Polityka” i od 2003 Radia Tok FM. Inicjatorka Salnów „Polityki” i rozmów z politykami na antenie Superstacji. Laureatka nagrody Grand Press dla Dziennikarza Roku (2002) i Nagrody Kisiela (2011). Cechował ją profesjonalizm i wyraziste poglądy, których nie kryła.

Abp Zygmunt Zimowski

Zygmunt Zimowski

(7 kwietnia 1949 r. – 12 lipca 2016 r.)

Biskup diecezjalny radomski w latach 2002–2009, w okresie 2009–2016 przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, od października 2007 roku był członkiem Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski.

Włodzimierz Odojewski

odojewski

(14 czerwca 1930 r. – 20 lipca 2016 r.)

Pisarz, autor wielu książek, w tym powieści „Zasypie wszystko, zawieje”, publicysta, wieloletni kierownik Redakcji Literackiej Radia Wolna Europa, od 1971 roku na emigracji w Niemczech.

Małgorzata Bartyzel

bartyzel

(12 listopada 1955 r. – 23 lipca 2016 r.)

Dziennikarka, teatrolog, animator kultury, polityk, posłanka na Sejm V kadencji z listy Prawa i Sprawiedliwości. W latach 70. i 80. działaczka opozycji demokratycznej, internowana w stanie wojennym. W 2007 roku współtworzyła Prawicę Rzeczypospolitej, od 1991 roku działała w Katolickim Stowarzyszeniu Dziennikarzy.

Jerzy Bahr

jerzy-bahr

(23 kwietnia 1944 r. – 25 lipca 2016 r.)

Dyplomata, urzędnik państwowy, w roku 1983 uzyskał azyl polityczny w Wiedniu i podjął współpracę z Radiem Wolna Europa. Był ambasadorem RP w Kijowie (1996–2001), w Wilnie (2001–2005) i w Moskwie (2006–2010), zasiadał w Polsko-Rosyjskiej Grupie ds. Trudnych. Od stycznia do grudnia 2005 roku był szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

Kard. Franciszek Macharski

macharski

(20 maja 1927 r. – 2 sierpnia 2016 r.)

Arcybiskup metropolita krakowski w latach 1978–2005, był pierwszym biskupem wyświęconym przez Jana Pawła II i mianowanym przez niego na swojego następcę w Krakowie. Kapelusz kardynalski otrzymał w czerwcu 1979 roku. Przez 15 lat był wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski.   Za liczne zasługi został odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski w 2014 r.

Anna Kurska

z20596963qanna-kurska

(24 sierpnia 1929 r. – 25 sierpnia 2016 r.)

Prawnik, adwokat, sędzia, polityk Prawa i Sprawiedliwości, senator V i VI kadencji. W związku z działalnością opozycyjną odwołana z funkcji sędziego w stanie wojennym. W 1988 roku uzyskała uprawnienia adwokata, a potem ponownie sędziego. Prywatnie matka Jacka – prezesa zarządu TVP i Jarosława – pierwszego zastępcy redaktora naczelnego „Gazety Wyborczej”.

Andrzej Wajda

wajda

(6 marca 1926 r. – 9 października 2016 r.)

Wybitny reżyser filmowy i teatralny, senator I kadencji. Twórca filmów psychologicznych, historycznych, politycznych i adaptacji dzieł literatury pięknej. W każdym z tych gatunków stworzył niezapomniane, wręcz genialne obrazy, które na stałe weszły do historii polskiego kina. Zdobywca wielu prestiżowych nagród, w tym nagrody specjalnej na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1957 roku za film „Kanał”, Złotej Palmy w 1981 roku za „Człowieka z żelaza” oraz Oscara za całokształt twórczości w 2000 roku. Kawaler Orderu „Orła Białego”. Nie krył swoich sympatii politycznych.

Andrzej Kopiczyński

kopiczynski
(15 kwietnia 1934 r. – 13 października 2016 r.)

Aktor teatralny i filmowy, zagrał w ponad 50 filmach, ale największą popularność zdobył dzięki roli inżyniera Stefana Karwowskiego w serialu komediowym „Czterdziestolatek” (1974–1977). Pod koniec życia zmagał się z chorobą Alzheimera.

Józef Bandzo ps. „Jastrząb”

pap_bandzo_jozef_625

(21 października 1923 r. – 16 października 2016 r.)

Jeden z ostatnich żołnierzy 3. i 5. Wileńskiej Brygady Armii Krajowej, podkomendny mjr. Zygmunta Szendzielarza  „Łupaszki”, jeden z najstarszych stażem partyzantów, który dosłużył się stopnia oficerskiego. Ujawnił się w 1947 roku w ramach tzw. amnestii, potem oskarżony pod fałszywymi zarzutami i skazany na karę śmierci, zamienioną na wieloletnie więzienie.

Jerzy Szacki

jerzy-szacki
(6 lutego 1929 r. – 25 października 2016 r.)

Jeden z najwybitniejszych polskich socjologów, autor monumentalnej „Historii myśli socjologicznej”, wydanej po raz pierwszy po angielsku w 1979 roku i stale aktualizowanej, za którą otrzymał nagrodę Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, zwanej Polskim Noblem.

* * *

Wieczne odpoczywanie racz im dać Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju wiecznym, Amen.

 

Małgorzata Wanke-Jakubowska

Absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, z wykształcenia matematyk teoretyk, specjalista public relations, przez 27 lat była pracownikiem Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu i przez 18 lat rzecznikiem prasowym tej uczelni. Po studiach pracowała w Instytucie Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego na stanowisku naukowo-dydaktycznym; jej zainteresowania naukowe dotyczyły algebry ogólnej.

You may also like...

13 komentarzy

  1. stanorion@gmail.com' Vector pisze:

    Najlepiej pasuje tutaj końcowy fragment tekstu autorki, który zacytuję: „Aż nie chce się wierzyć, że są już po tamtej stronie. Niemalże słychać jeszcze brzmienie głosu, w pamięci jest uśmiech, wypowiedziane słowa…”, bo właśnie taka refleksja nasuwa mi się, gdy przeglądam listę zasłużonych, wielkich Polaków. Dziękuję za zestawienie przypominające ich odejście, bo zasłużyli sobie na to, by ich mieć w pamięci i wspominać w takim dniu, jak jutrzejsze święto.
    Cześć ich pamięci [*]

  2. rafal.kubara@interia.pl' Rafał Kubara pisze:

    Takie wspomnienia ludzi wybitnych, którzy odeszli paradoksalnie przywracają wiarę w człowieka i motywację do lepszego życia. I dają do myślenia nad różnorodnością powołań.
    Pomidory się dziś także za nich.

    • rafal.kubara@interia.pl' Rafał Kubara pisze:

      Ojej co ten program suflujący w tablecie nawyprawiał… Ostatnie zdanie w moim komentarzu powyżej oczywiście powinno brzmieć:
      Pomódlmy się dziś także za nich.

  3. katarzyna.walus@onet.pl' Katarzyna Waluś pisze:

    To tylko pokazuje jak bardzo kruche jest życie, człowiek jako trybik w maszynie pełni określoną rolę, buddyści mówią : Nakreśloną Karmicznie..zdeterminowaną zasługami z poprzedniego życia..

  4. Po śmierci jednego ze znajomych (Staszka Jabłonki),
    złapałem się na próbie zadzwonienie do niego. Ręka zwisła nad komórką: przecież nie mam Tamtejszego numeru telefonu.

  5. b.utecht@onet.pl' Barbara Utecht pisze:

    Bardzo dziękuję Autorce za ten bardzo ważny dla mnie tekst i przypomnienie chociaż w skrócie charakterystyki każdej z osób, która w tym roku odeszła. Otóż listopad ma swój specyficzny klimat. Częściej niż zwykle wspominamy tych, których nie ma już z nami. I dziś zadaję sobie pytanie: „czy pozostała po nich tylko pamięć, czy też coś więcej?”Dla mnie najbliższą osobą z wymienionych szczególne miejsce po moich najbliższych zajmował Ojciec Jan Góra. Lata spędzone w Duszpasterstwie z O.Janem, to niepowtarzalna fascynacja życiem, która tak naprawdę pozostanie do końca. To On uczył nas uczciwości, niepoddawania się przeciwnościom losu i postępowania zgodnie z sumieniem. Uczył nas cieszyć się tym, co posiadamy. To On kroczył ze mną, kiedy odeszli wszyscy moi bliscy i zostałam zupełnie sama, dlatego tak dotkliwie odczułam tę ogromną stratę. Może kiedyś będę mogła powiedzieć, że to dzięki Niemu nie zmarnowałam życia. Był dla mnie prawdziwym wzorcem i autorytetem. Pochylając się ze zniczem nad mogiłą tych, którzy już odeszli staram się ich wartości i wzory stosować w moim życiu. Wielką wagę przywiązuję do symboli, do tego, że obchodzimy Wszystkich Świętych i Zaduszki, że ludzie odwiedzają swoich bliskich zmarłych na cmentarzach często przepraszając ich za to, że nie zdążyliśmy im powiedzieć, jak bardzo ich kochamy licząc w ten sposób na ich pamięć. A przejawem naszej dojrzałości w sprawach eschatologicznych niech będzie godzenie się z tym, co nieuchronne, co jest jedyną formą sprawiedliwości, co dotyczy nas wszystkich. W pamięci tkwią mi słowa niemieckiego filozofa Arthura Schopenhauera: „Zegar życia można uszkodzić tylko raz, nikt nie ma takiej wiedzy, by przewidzieć, kiedy zatrzymają się jego wskazówki „TERAZ”, to jedyny czas, jaki masz by żyć, kochać i z zapałem pracować. Więc nie pokładam nadziei w jutrze, bo mój zegar może już stać!”

    • stanorion@gmail.com' Vector pisze:

      Musimy godzić się z tym co nieuchronne, bo nie mamy innej alternatywy. Ważne jednak, by godzić się z tym z godnością i zrozumieniem dla zasad rządzących tym światem.

  6. mail@mywebsite.pl' TesTeq pisze:

    Na przestrzeni wieków bardziej każdego z nas nie ma niż jest. Tysiąclecia mijają przed naszym urodzeniem, tysiące lat nadejdą po naszej śmierci. Jesteśmy epizodem, więc dobrze wykorzystujmy tę swoją chwilę. Tu i teraz.

  7. dariaziemiec@gmail.com' Daria Ziemiec pisze:

    Nawet gdy nas nie będzie to jakas czastka z nas zostanie na padole ziemskim.W naszych dzieciach wnukach prawnukach….Nasze zycie jest chwilą i dlatego warto wierzyć ze mimo iz sie kończy tu i teraz to tak naprawde dopiero się zaczyna w innym wymiarze.Jak mawial moj ulubiony kardynał Franciszek Macharski”przyjdzie taki czas gdy przyszłość się nie skończy”?

  8. Małgorzata Wanke-Jakubowska pisze:

    Cieszę się, że moja subiektywnie wybrana „Lista nieobecnych” została dobrze przyjęta. Dziękuję za to czytelnikom naszego bloga. Zawsze jest obawa, że kogoś ważnego mogłam pominąć, dlatego pamięcią modlitewną ogarniam wszystkich, także tych niewymienionych. Również niewierzących. Oni może najbardziej potrzebują naszej cichej modlitwy, choć za życia o nią nigdy nie prosili.

  9. Maria Wanke-Jerie pisze:

    Nie chce się wprost wierzyć, że Oni wszyscy odeszli w jednym roku. To był wyjątkowy czas, obfitujący w zaskakujące nieobecności, które napełniały smutkiem, boleśnie uświadamiając nieodwracalność odejścia do wieczności. Ciekawe, że w obliczu śmierci kogoś dla nas ważnego, zawsze – obojętnie wierzący czy niewierzący – mówimy językiem zakorzenionym w chrześcijaństwie. Bo wieczność jest w nas, jest częścią człowieczeństwa. Dziś, modląc się za naszych bliskich zmarłych, pomódlmy się też za nieobecnych z tej listy powyżej.

  10. Małgorzata Wanke-Jakubowska pisze:

    Dodam, że w skompletowaniu i wyborze nazwisk bardzo pomogła mi moja siostra, uzupełniając pierwotną, znacznie skromniejszą propozycję „nieobecnych”. Bardzo dziękuję. Powstała wspólna lista. Dziś widzę, że dodałabym jeszcze przynajmniej kilka nazwisk: aktorów Halinę Skoczyńską, Sławomira Berdychowskiego, reżysera, aktora i scenarzystę Andrzeja Kondratiuka, reżysera Andrzeja Żuławskiego, snenografa Xymenę Zaniewską oraz sportowców siatkarza Andrzeja Niemczyka i kajakarza Pawła Baumana… Można jeszcze wyliczać długo. Na świecie też zabrakło wielu wybitnych i znanych: Umberto Eco, Simona Pereza i innych. Długa jest lista nieobecnych.

  11. mariarozycka@wp.pl' Maria pisze:

    To ważne, by mieć w pamięci tych, których już tu, na ziemi nie ma z nami… Dziękuję Autorce (a właściwie obu Paniom – bo siostrzana pomoc to ważna sprawa!) za tę listę nieobecnych… Nic tu dodać, pomodlić się za nich trzeba… Będę to robić z wiarą, że „… choć nas zasmuca nieunikniona konieczność śmierci, znajdujemy pociechę w obietnicy przyszłej nieśmiertelności. Albowiem życie Twoich wiernych, o Panie, zmienia się, ale się nie kończy, i gdy rozpadnie się dom doczesnej pielgrzymki, znajdą przygotowane w niebie wieczne mieszkanie.” (z prefacji za zmarłych).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.