Twitter zmienia się, ale się nie kończy

People holding mobile phones are silhouetted against a backdrop projected with the Twitter logo in this illustration picture taken in  Warsaw September 27, 2013. Twitter Inc, the eight-year-old online messaging service, gave potential investors their first glance at its financials on Thursday when it publicly filed its IPO documents, setting the stage for one of the most-anticipated debuts in over a year. Picture taken September 27.  REUTERS/Kacper Pempel (POLAND - Tags: BUSINESS TELECOMS LOGO)

Znikają prywatne konta poważnych osób z Twittera, a najbardziej spektakularne było zamknięcie konta @ErykMistewicz w kwietniu tego roku. Masowość, trolling, wykorzystywanie Twittera jako narzędzia propagandy, to wszystko sprawia, że przestaje on być narzędziem elitarnej wymiany myśli – taka narzuca się konstatacja. Czy to koniec Twittera? Nie sądzę.

Właśnie otrzymałam wczoraj w prezencie wartościową książkę ks. Janusza Chyły (@Janusz1967) „Ewangelia na Twitterze”. Oprócz części wstępnej (jej fragment opublikował portal Wszystko Co Najważniejsze http://wszystkoconajwazniejsze.pl/ks-janusz-chyla-ewangelia-na-twitterze/) zawiera ona tweety na każdy dzień roku. Ksiądz Janusz nadal pisze codzienne, jednozdaniowe komentarze do czytań liturgicznych do przemyślenia. I być może przemodlenia. Czytam je wraz z gronem 3700 jego followersów. Nie muszę ich komentować, ale często retweetuję. Ewangelizuje też konto @duchowni, z którym, jak się dowiedziałam, współpracuje ks. Janusz Chyła. To mądre, potrzebne, ważne wpisy. Jest grono twitterowiczów, które to docenia. A cóż powiedzieć o najpoczytniejszym koncie świata @Pontifex i jego językowych odmianach? Albo omówieniu na Twitterze ostatniej papieskiej Encykliki „Laudato si”?

Dzięki Twitterowi poznałam wspaniałych ludzi, a niedawno uczestniczyłam w fantastycznym Twittup’ie (relacja na ten temat na www.TwitterTwins.pl w tekście „Z twittup’u na gorąco” http://twittertwins.pl/z-twittupu-na-goraco/). To moje osobiste doświadczenia, o których pisałam też w tekście „Siła Twittera” http://twittertwins.pl/sila-twittera/).

O zaletach TT można by bardzo długo. Było na ten temat sporo mądrych tekstów w „Nowych Mediach”, było w książce Eryka Mistewicza „Twitter. Sukces komunikacji w 140 znakach” (dostępna pod adresem: http://www.KsiazkaOTwitterze.pl). Nie warto tych wszystkich argumentów jeszcze raz przytaczać.

Twitter, niestety, przestaje być (choć nie do końca) miejscem wymiany myśli, ale wciąż jest najlepszym środkiem szybkiego przekazywania informacji. Dementowania nieprawdziwych, obnażania propagandowych przekazów.

Kampania prezydencka Andrzeja Dudy z pewnością nie byłaby tak skuteczna, gdyby nie Twitter właśnie.

Twitter to wciąż niezastąpione narzędzie polecania wartościowych tekstów. Któż to robi lepiej jak konto @Najwazniejsze? Tam odnajduję codziennie, a czasem częściej polecane przez redakcję teksty. Przesyłam dalej z własnym komentarzem i zachętą. Inni też to robią. To dzięki Twitterowi mój tekst z lutego 2015 roku „Jeśli nie umiesz matematyki, nie znaczy że jesteś humanistą”, publikowany na portalu www.wszystkoconajwazniejsze.pl, został przekazany aż 1512 razy. Bez Twittera nie dotarłby tak szeroko. Rekordzista, czyli tekst Jennifer RAFF „Drodzy rodzice, jesteście okłamywani. Cała prawda o szczepionkach”, był przekazany ponad 10 150 razy i ta liczba wciąż rośnie.

A jak bronić się przed zagrożeniami, o których wspomniałam na wstępie? Może założyć zamknięte konto i za każdym razem akceptować potencjalnego followersa, uważnie się mu przyglądając. Blokować trolli i hejterów, nie wchodzić w niepotrzebne polemiki. Kulturą dyskusji, wymuszać poziom innych. Wiem, że to działa, przekonałam się, że jest skuteczne.

Z całą pewnością to nie koniec Twittera, który zmienia się, ale na pewno nie kończy.

Małgorzata Wanke-Jakubowska

Absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, z wykształcenia matematyk teoretyk, specjalista public relations, przez 27 lat była pracownikiem Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu i przez 18 lat rzecznikiem prasowym tej uczelni. Po studiach pracowała w Instytucie Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego na stanowisku naukowo-dydaktycznym; jej zainteresowania naukowe dotyczyły algebry ogólnej.

You may also like...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *